Selecteer een pagina
Verbondenheid

Verbondenheid

Brené Brown geeft in haar boek: ’De kracht van kwetsbaarheid’ de volgende definitie: ’Verbondenheid is de energie die ontstaat tussen mensen wanneer zij zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Wanneer ze zonder te oordelen en beoordeeld te worden, kunnen geven en ontvangen.’ Dit geeft voor mij aardig weer wat verbondenheid is en wat ervoor nodig is.

Tegenslag? Nou en!

Tegenslag? Nou en!

Sta je stokstijf stil en kijk je met verschrikte reeënogen in de koplampen of schud je je manen los en dender je er onverschrokken op af als een brullende leeuw (of iets daar tussenin)?

W.O.W.! Die Eet!

W.O.W.! Die Eet!

Ik kom ze regelmatig tegen, de mensen die zichzelf op een streng regime hebben gezet van gezond eten om vooral te blijven voldoen aan de eisen die ze aan zichzelf gesteld hebben. Eisen die door het hedendaagse ideaalbeeld alleen maar versterkt worden. Een maatje meer is ‘out of the question’, nee je moet slank, fit en gezond zijn. En daarmee halen ze zich nogal wat op de hals.

Energie

Energie

Nee, ik begin geen nutsbedrijf, maar ik wil het wel over energie hebben. Jouw energie om specifieker te zijn. Met energie kan je altijd twee kanten op: iets kost je energie of iets levert energie. En beiden mogen. Tenminste wanneer die twee in balans zijn.

Stilte…

Stilte…

Het overvalt me ineens weer. Het is de eerste dag van mijn retraite en ik zit gewoon aan de keukentafel in mijn favoriete huisje Sterkenburg, nog even helemaal niets te doen. Het is een druilerige ochtend, maar de vogeltjes hebben een feestje in de tuin. En terwijl ik eigenlijk zonder te zien naar buiten kijk, is het er weer. Dat allesoverheersende gevoel van dankbare verwondering. Zo’n moment waar je stil van wordt. Dat ik dit allemaal mag meemaken.

Vormgeven aan je leven

Vormgeven aan je leven

Als je wordt geboren, kom je in een wereld terecht die al bestaat. Hoe oud die wereld is, valt over te discussiëren. Maar hoe je het ook wendt of keert, je hebt het gewoon te accepteren en ermee te ‘dealen’. Of je dat nu wilt of niet! En dat doen we dus dan ook zonder al te veel te morren.
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar hoe ouder ik werd en hoe meer ik op eigen benen kwam te staan, één vraag kwam steeds nadrukkelijker boven drijven: ‘Wie ben ik eigenlijk? En wat doe ik met mijn leven?’

Nostalgie

Nostalgie

Vroeger, toen de woorden stress, burn-out en onnodig gezeur niet bestonden. Waar een Rotterdamse no nonsens mentaliteit: ’niet lullen, maar poetsen’ de boventoon voerde en je iedereen kende in je wijk.

Roots!

Roots!

Binnen in mij verborgen ligt mijn basis. Daar liggen mijn wortels. Daar zit mijn kern. Je krijgt er het zuiverst zicht op als je teruggaat naar je kindertijd. Daar was jouw karakter, jouw natuur, in de meest zuivere vorm te zien. En dat ziet er voor iedereen anders uit. Het wordt gevormd door meerdere aspecten. Denk bijvoorbeeld aan je opvoeding, opleiding, cultuur, geloof enz.

TROTS.. Mag ik dat laten zien?

TROTS.. Mag ik dat laten zien?

Ik ben hartstikke trots op mijn jongens, ik krijg dan zo’n warm gevoel in mijn hart en een ‘vlinderig’ gevoel in mijn buik. Als ik aan ze denk, verschijnt er een glimlach van oor tot oor en gaat mijn neus bijna krullen. En tegen iedereen die het horen wil, zeg ik dan heel fier: ’die zijn van mij!’

Zeg JA tegen NEE!

Zeg JA tegen NEE!

Is ‘NEE’ zeggen nou echt zo moeilijk?
Vroeger, en ja ik loop al wat jaartjes mee, vond ik het behoorlijk lastig om nee te zeggen. Ik wilde vooral lief en aardig gevonden worden en was daarom heel zuinig met dat nare woord ‘nee’. Ik kon het haast niet uit mijn mond krijgen, deels uit angst en onzekerheid en deels uit schuldgevoel. Als gevolg daarvan kwam ik soms aardig in de knoop met mezelf te zitten, omdat ik ‘ja’ zei tegen iets wat ik eigenlijk niet wilde. En ik had dan ook nog eens een bal in mijn buik, omdat ik die ander voor de gek hield omdat ik niet oprecht was in mijn bedoeling (want diep in mijn hart wilde ik eigenlijk ‘nee’ zeggen!).